Poetry Issue 4

   Issue 4: January - June 2005

Jayson Jacobo


Pahimakas

May kumpol ng hiwaga

sa dulo ng sanga.

 

Mabigat na bugtong,

tangan-tangan.

 

Bilang tugon

sa hamon ng labay,

lalaylay

iyang dahon.

 

Wari bang sa lupa,

may matatabig

na kimpal ng gaan.

 

Mula sa alimuom,

aahon ay kawil

ng dunong:

 

Tungkab na kayang tamis

ng duhat?

O ang lansag

na halina ng hamog?

 

Lahat ng maaari’y pusok at rupok.

(Tulad kaya ng tumpok ng agnas

sa bingit ng paalam?)

 

Matapos ang ulos at bubog,

ilalahad ang lason.

At ang sugat—

Walang sasalo sa dahon.

 

Ngunit sa huling sandali,

isa pang palaisipan, Pakpak.

At ang nalalabi sa hinuha, Pagaspas.

 

Sa hinala, ang Nararapat—

 

Pumpon ng kumpas,

upang ang ginhawa maiwasiwas.

 

Hanging kaniyang-kaniya,

kani-kaniyang hininga.